VAATINGROEI

Ondanks het feit dat de halfjaar oude pup een oogje toekneep, alsof ze knipoogde, zag het er niet charmant uit. Behalve de uitschakeling van de functie van één oog door de oogleden stijf op elkaar te brengen, liep er regelmatig een traan vanuit de binnenste ooghoek over de reeds gevormde traanstreep langs de neusrug naar beneden. En omdat het geheel niet fijn aanvoelde, wreef ze steeds met haar voorpoot over haar oog en snuit.

Het was al wat langer aan de gang. De traanstreep kleurde de er in vervatte witte haren al lichtbruin, wat er op wijst dat de chemische werking van het traanvocht al een tijdje op de vacht had ingewerkt. Zelfs de haren van de bewuste voorpoot waren wat mee verkleurd. Het bijbehorende verhaal klopte met die snelle constatering. Ruim een week geleden was de pup weer eens als een dwaze door bosjes gerend als favoriet onderdeel van een dolle bui. En thuisgekomen viel voor het eerst het knijpen met de oogleden op. Verder was er aan het oog volgens de eigenaar niet veel te zien.

In de dagen erna leek het verschijnsel minder erg te worden, maar gisteren laaide het weer op, zodat ze nu op het spreekuur waren gekomen. Inspectie van de oogbol viel uiteraard niet mee omdat deze handeling het dier niet aanstond. Maar met wat geduld en beleid werd het probleem zichtbaar. Behalve algehele roodheid van de vliezen rond het oog, werd er na kleuring (druppeltje fluorescerende kleurstof) op het heldere venster (hoornvlies) een diepe kras zichtbaar.

Krassen op het hoornvlies worden door het oog op twee verschillende manieren benaderd, afhankelijk van de ernst zoals diepte of een infectie die zijn intrede doet. De simpele beschadigingen genezen met behulp van voedingsstoffen die het oogvocht aanlevert. Enerzijds vanaf de buitenkant in de vorm van traanvocht dat rijkelijk gaat vloeien en zo ook een schoonspoelende werking heeft. En anderzijds van binnenuit omdat het oog een met vocht gevulde bol is, waarvan de inhoud zich ook voortdurend ververst: Dus aanvoer van nieuwe bouwstenen en tevens afvoer van afvalstoffen.

Naar de wat ergere verwondingen worden tijdelijke bloedvaatjes gestuurd die vanuit het oogwit gaan ingroeien en zo een kluwen van vaatjes gaan vormen rond de beschadiging. De stoffen die nodig zijn in het genezingsproces kunnen zo veel sneller worden getransporteerd.

Dat laatste was bij het puppy het geval. Omdat er ook een ontstekingsbeeld ontstond, kwam de situatie er opeens slechter voor te staan. (Het blijft als eigenaar belangrijk oog te houden voor kwetsbare beschadigingen.) Met een intensieve therapie die voornamelijk uit vaak zalven bestaat, komt het, op een klein littekentje na, wel weer goed. 

Jan Anne Schoonhoven, dierenarts

5 januari 2018