Parasieten

WORMEN        VLOOIEN        TEKEN        LUIZEN       MIJTEN      SCHIMMEL

WORMEN

De meest voorkomende wormsoorten bij de hond zijn spoelwormen (Toxocara Canis), zweepwormen(Trichuris Trichura), haakwormen en lintwormen (Dipylidium Caninum). We bepreken ook de hartworm

Spoelwormen

SpoelwormenSpoelwormen leven in de dunne darm van de hond. Ze kunnen tot 18 cm lang worden. Omdat de volwassen wormen vrijwel nooit in de ontlasting en slechts een enkele keer in het braaksel voorkomen, is het moeilijk te zien of een dier besmet is met spoelwormen.

De eitjes zijn met het blote oog niet te zien. Ze zijn microscopisch klein. Een worm kan wel 200.000 eitjes per dag produceren! De eitjes kunnen enkele jaren overleven in de omgeving en zijn niet te doden door schoonmaakmiddelen.

Mensen zijn ook gevoelig voor infecties met de spoelwormen van huisdieren. Vooral kinderen kunnen zich snel besmetten na aaien, gelikt worden of door contact met besmette grond. Na opname van de eitjes ontstaan larven die door het lichaam trekken en overal kleine ontstekingen veroorzaken. Ook allergische reacties bij kinderen met aanleg voor astma worden door een spoelworminfectie versterkt.

Een huisdier kan zich besmetten door eitjes uit de omgeving op te nemen via ontlasting of door een besmet prooidier te eten. Bij volwassen dieren is bijna niet te zien dat ze besmet zijn. Pups kunnen vaker zichtbaar last hebben van een wormbesmetting. Ze zijn vaak mager met een dikke buik en groeien slecht. Ze hebben soms last van diarree, braken en/of hoesten.

Door de hond opgenomen eitjes komen uit in de darm en worden larven. Deze gaan rondtrekken door het lichaam en nestelen zich overal. Ze zijn in dit ruststadium niet bereikbaar voor ontwormingsmiddelen. Bij de volwassen hond of een drachtige teef worden deze larven weer actief.

De larven worden volwassen wormen in de dunne darm of besmetten de pups in de baarmoeder. Zelfs via de moedermelk besmetten de drinkende pups zich en later via de ontlasting van de moeder.

Dit zorgt ervoor dat alle pups in meer of mindere mate besmet zijn met spoelwormen! Na 14 dagen kan dit al problemen gaan geven.

Lintwormen

Lintworm gesegmenteerdOok lintwormen leven in de dunne darm. Lintwormen kunnen tot een meter lang worden! Een lintworm bestaat uit een kop met daaraan vast allemaal kleine stukjes die proglottiden genoemd worden. Deze zijn gevuld met duizenden eitjes.

De achterste stukjes laten los van de lintworm als ze rijp zijn en kruipen als een soort witte maden zelfstandig uit de anus.

 

Lintworm eipakketjesDaar drogen ze op en zien eruit als bruine rijstekorreltjes die met het blote oog zichtbaar zijn. Deze barsten open en verspreiden zo hun microscopisch kleine eitjes.

De eitjes van de lintwormen worden opgegeten door vlooien. Na het opeten van een vlo, of prooidier met vlooien wordt de besmetting doorgegeven. Huisdieren, maar ook mensen, kunnen besmet raken met lintwormen.

Zweepwormen

De zweepworm wordt tussen de vier en acht cm groot en verblijft in de blinde darm. Dit is de plek waar de dunne in de dikke darm overgaat. Besmetting met zweepwormen vindt plaats doordat ontlasting of aarde met eitjes aan de vacht blijft plakken en met likken wordt ingeslikt. Onder gunstige omstandigheden kunnen deze eitjes in het milieu enkele jaren overleven. De hond kan last krijgen van diarree.

Haakwormen

Ze zijn klein en hebben snijdende monddelen of tanden waarmee ze zich vasthaken aan de darmwand.
De eitjes ontwikkelen in de buitenwereld tot larven die via de bek opgenomen worden of zelfs door de huid van de hond dringen (percutane besmetting) en pas na een reis door het lichaam in de darm belanden.

De larven die via de huid binnen dringen, vinden hun weg via het hart, vervolgens de longen, de luchtpijp en de slokdarm naar de dunne darm, waar ze zich met bloed en darmweefsel voeden.

 

ONTWORMINGSSCHEMA

Puppy's Ontwormen op 2, 4, 6 en 8 weken. Daarna elke maand tot ze een half jaar oud zijn.

Volwassen honden Ontwormen elke 3 maanden (4 keer per jaar)

Fokteefjes Ontwormen vóór de loopsheid en na de geboorte gelijk met de puppy's. Tijdens de dracht ontwormen heeft geen zin, de wormlarven zijn dan nog niet bereikbaar voor het wormmiddel.

Welk middel u het beste kunt gebruiken is per situatie verschillend. Goede voorlichting is dus heel belangrijk. Er zijn veel verschillende middelen verkrijgbaar zoals pasta (vaak sterk verouderde middelen), tabletten (Cestem, Drontal, Milpro) of een pipetje in de nek (Stronghold, Provender). Wij geven graag een ontwormingsadvies op maat, want veel  nog algemeen verkrijgbare middelen werken door resistentie inmiddels onvoldoende of zelfs helemaal niet meer.

Hartworm

Een verhaal apart!

HartwormenDe hartworm (Dirofilaria Immitis) is een worm die voorkomt in de hartkamers en bloedvaten van de hond. Tot voor kort een infectie die vooral in Zuid-Europa voorkwam. De laatste jaren rukt de infectie op naar het noorden en komt nu halverwege Frankrijk en de warme Europese landen voor. Ook op de Antillen.

De worm wordt overgedragen via muggenbeten. Het duurt 7 maanden voor een larve na besmetting volwassen is.

Zoals de naam al zegt, leeft deze worm in het hart en de bloedvaten van de longen. Hij geeft door verstopping grote problemen in de bloedsomloop. Het kan langer dan een jaar duren voor een dier last krijgt van de besmetting. Het stellen van de diagnose en het behandelen van de infectie zijn niet eenvoudig.

Voorkom dus dat een dier besmet raakt!

Symptomen

-Zachte hoest die erger wordt bij inspanning
-Verminderd uithoudingsvermogen
-Gewichtsverlies
-Bloed ophoesten
-Flauwtes

Gaat u met uw hond of kat naar bijvoorbeeld Frankrijk, Spanje, Italië of de Antillen, informeer dan tijdig bij ons of het nodig is uw dier gedurende en na de reis te behandelen.

Het VCHN heeft de juiste middelen (tegen de wormlarven en ook de mugjes), om uw dier te beschermen tegen deze infectie.

 

VLOOIEN

 

Vlooien zijn vervelend en kunnen voor een jong of verzwakt dier zelfs gevaarlijk zijn. Vlooien irriteren niet alleen door over de huid te lopen en te bijten. Ze zuigen ook bloed. Kwetsbare huisdieren kunnen door een vlooieninfectie een levensbedreigende bloedarmoede krijgen.Vlo

Indien uw dier regelmatig door vlooien gebeten wordt, is bovendien de kans groot dat er een vlooienallergie ontstaat als reactie op het door de vlo achtergelaten speeksel.

Door ons constante huisklimaat, is het binnen altijd aangenaam. En aangezien deze insecten meer dan 50 eitjes per dag leggen, is een eenmaal bestaande vlooienplaag bijzonder moeilijk kwijt te raken.

Slechts een klein deel (5%) van de totale vlooienpopulatie in en om het huis is volwassen en zit op het huisdier. Het overgrote deel bevindt zich in de vorm van eitjes, larven en poppen in de omgeving, zoals op de vloerbedekking, op/onder meubulair, in de tuin en daarbuiten.

Cyclus

De cyclus of levensloop kent, net zoals bij de vlinder, vier opeenvolgende stadia en duurt in totaal ongeveer drie weken.

Ei

De eitjes zijn wit van kleur, ovaal van vorm en hebben een lengte van 0,5 millimeter. Ze worden door de volwassen vlo in de vacht van uw dier gelegd. Omdat ze glad zijn vallen ze er gemakkelijk af. Op deze manier kunnen de eitjes overal in huis en tuin terecht komen.

Larve

De larve of rups is langwerpig en enkele millimeters lang. Ze leeft vooral in tapijten, meubels, kieren en spleetjes. maar ook buiten. De larven leven van de roodbruine vlooienpoepjes die ook uit de vacht zijn gevallen. Die bevatten gedroogd bloed dat eerder door de volwassen vlooien is opgezogen.

Pop

De pop of cocon is wit, ovaal en vooral erg plakkerig waardoor hij niet is te verwijderen door bijvoorbeeld stofzuigen. De cocon ontpopt en geeft de vlo vrij door trillingen, veroorzaakt door het lopen van mensen of dieren. Ook warmte speelt hierin een rol. Het stadium van de pop kan tot twee jaar in leven blijven.

Vlo

De bruingekleurde vlo drinkt bloed. Zo voedt ze zich en kan in meerdere weken tijd meer dan 2000 eitjes leggen.

Vlooienbestrijding

ALGEMEEN

Vlooien worden door regelmatig te bijten de oorzaak van een huidirritatie of zelfs vlooienallergie, waarbij vervolgens één vlooienbeet voldoende is om wekenlang heftige jeuk, korstjes en kaalheid (krabben tot bloedens toe) te hebben.

Begin op tijd met nieuw ontwikkelde dus veilige en moderne bestrijdingsmiddelen. Aangezien er in het huis het hele jaar door vlooien zijn, moet ook niet gestopt worden met de bestrijding in de zogenaamd koude maanden. Naast de aanpak van de volwassen vlo, moet de actie ook gericht zijn tegen de eitjes, larven en cocons.

Vlooien kunnen virussen en bacteriën overbrengen en spelen een belangrijke rol in de overdracht van de meest voorkomende wormen bij de hond. Bij aanwezigheid van vlooien, ook direct ontwormen met een betrouwbaar middel, omdat ook hier veel resistentie is tegen veel gangbare producten.

MOGELIJKHEDEN

Tabletten

Comfortis (Spinosad) is een tablet die een maand werkzaam is en binnen twee seconden na het bijten de vlo afdoodt, waardoor deze niet de gelegenheid krijgt om het irritatie-opwekkende speeksel in de huid van uw hond achter te laten. Het werkt dus ook bij honden met een vloooienallergie bijzonder efficient. Bravecto (fluralaner) is een tablet die drie maanden werkt tegen zowel vlooien als teken. 

Spot-on

Honden  kunt u tegen vlooien behandelen met een spot-on middel (pipetjes). Dit brengt u aan op de nek van het dier van waaruit het wordt opgenomen.

Wij adviseren u bijvoorbeeld Stronghold (Selamectin) (en geen frontline dat het sterk verouderde fipronil als basis heeft). Stronghold heeft een klein volume en maakt geen vlekken. Het werkt vier weken effectief tegen vlooien. Zelfs wanneer een hond regelmatig nat wordt door regen of zwemmen. 

Stronghold verspreidt zich vlot over en door het hele lichaam en werkt snel, vóórdat de vlo kan prikken. Daarom is ook dit middel heel geschikt om een vlo-allergie te voorkomen. Stronghold werkt tevens tegen luizen, mijten, spoelwormen en de meeste soorten teken.

 

TEKEN

 

De bij het huisdier en de mens voorkomende teken zien eruit als een klein bruin zakje, met aan de voorkant de kop, pootjes en snuit.

Deze spinachtige insecten klimmen in grashalmen of struiken en hechten zich vast tot een geschikt dier (gastheer) voorbij komt. Ze kunnen maanden tot jaren in de buitenwereld overleven zonder een gastheer.

Teken geven directe problemen bij de hond, doordat de wondjes in de huid kunnen ontsteken en ze kunnen zelfs aanmerkelijk bloedverlies veroorzaken.

Ook indirect kunnen teken gevaar opleveren, omdat ze ziektes kunnen overbrengen, zoals Babesiose en de ziekte van Lyme. Dit risico geldt ook voor mensen.

Teken

Bestrijding

De bescherming van onze huisdieren tegen teken is belangrijk, ook voor mensen. Controleer uzelf en uw hond na iedere wandeling en verwijder elke teek met een tekentang of -pincet.

Behandel uw hond regelmatig met een goed tekenbestrijdingsmiddel

MOGELIJKHEDEN

Tabletten

Bravecto (fluralaner) is een tablet die gedurende drie maanden de teken en vlooien op de hond doodt en zo de overdracht van ziekten gedragen door teken voorkomt.

Spot-on

Elke maand één pipet op de nek leeg druppelen. In een dag verspreidt dit middel zich over de hele hond. Het stoot teken af (repellent), zodat deze niet op het dier komen te zitten. Indien dit toch gebeurt, dan wordt de teek gedood. 

Scalibor

De scaliborband werkt zes maanden en wordt om de nek van de hond gedaan. De band geeft gedurende zijn werking continu een tekenwerend en -dodend middel af.

Dit middel werkt ook tegen de mugjes die in het warmere deel van Europa verantwoordelijk zijn voor de overdracht van de hartworm. (Zie 'wormen'.)

 

MIJTEN

Schurftmijten

Gewone schurft (sarcoptesschurft) en de zogenaamde 'jongehondenschurft' (demodexschurft) worden veroorzaakt door mijten. Sarcoptesmijten graven zich in de huid in om eitjes te leggen.

Schurft veroorzaakt rode bultjes en veel jeuk en de aangetaste huid is verdikt en schilfert. Soms is de huid plaatselijk aangetast, een enkele keer grote delen van het lichaam. Door krabben gaat de huid stuk en raakt geïnfecteerd.

De demodexmijt leeft in de talgkliertjes en haarfollikels. Ze veroorzaakt haaruitval en kan voorkomen mèt of zónder jeuk.

De diagnose wordt gesteld aan de hand van het beeld en bevestigd door een huidafkrabsel microscopisch te onderzoeken. Soms laten we een stukje weefsel, een biopt, door het laboratorium onderzoeken.

Oormijten

Oormijten (Otodectes cyanotis) leven op de vacht van de hond en planten zich voort in de gehoorgangen. De vrouwtjes leggen voornamelijk hier hun eieren.  Na het uitkomen eten de larven en later de volwassen oormijten vooral oorsmeer en huidschilfers.

Ze stappen makkelijk over naar andere honden.

De symptomen zijn krabben aan de oren, schudden met de kop en het aanmaken van een grote hoeveelheid donkerbruine tot zwarte oorsmeer. Door in de gehoorgang te kijken met een otoscoop zijn ze te zien. Bestrijden gebeurt met een oorgel waarmee de kolonies in beide oren worden vernietigd.

 

LUIZEN

 

We maken bij honden onderscheid tussen twee soorten: bijtende luizen en zuigende luizen. De zogenaamde bijtende luis eet huidschilfers en de zuigende luis drinkt bloed of weefselvloeistof.

LuisDe symptomen zijn jeuk en huidbeschadigingen. Deze lijken veel op de symptomen van een vlooienallergie.

Luizen zijn enkele millimeters groot, wit tot lichtbruin van kleur.  De eitjes, ook wel neten genoemd, zijn wit en plakken aan de haren vast.

Luizen zijn goed te bestrijden met Stronghold.

 

 

SCHIMMEL

 

Huidschimmelinfectie bij de hond is een aandoening van de haarwortel. De haren vallen uit, met als gevolg kale plekjes die circulair steeds groter worden. Er treedt geen jeuk op en de huid zelf blijft meestal redelijk gaaf of wordt wat schilferig.

De infectie is besmettelijk bij honden onderling, maar stapt ook over naar katten en mensen.

Sommige honden dragen de infectie wel bij zich, maar vertonen zelf geen kale plekken. Dit maakt het lastig om bij uitbraken de infectie weer onder de knie te krijgen.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld aan de hand van het uiterlijk van de plekken en bij twijfel wordt er een kweek ingezet in het laboratorium.

Behandeling

Naast een goede hygiëne, is het van groot belang de schimmel bij patiënten èn dragers aan te pakken.

Er bestaan op te brengen middelen (wassen) en tabletten met een schimmeldodende werking.