Patiënt van de Maand - April 2018

Mac is een Burmese kat van 9 jaar die 6 weken geleden op de praktijk werd aangeboden met klachten van veel eten en toch heel veel gewicht verliezen (2 kilogram in korte tijd). Er werd daarom een bloedonderzoek uitgevoerd die zijn schildklierwaarde, suiker, nieren en eiwitten zou testen. Hieruit bleek dat Mac zijn suiker 28 was (normaal mag dit tussen de 4 en 8 liggen). Nu bestaat er bij katten een fenomeen wat stresshyperglycemie wordt genoemd. Katten die erge stress ervaren, krijgen een hoge suikerpiek in het bloed. Er is niet echt een bovengrens vastgelegd, maar de meeste dierenartsen houden maximaal 15 tot 20 aan. Alles hierboven is verdacht voor suikerziekte. We hebben bij Mac daarna zijn lange-termijn-suiker (fructosamine) gemeten. Deze vertelt hoe het met zijn suiker is geweest de afgelopen 3 weken. Deze mag niet hoger zijn dan 365, die van Mac was 491. Mac bleek dus suikerziekte (diabetes mellitus) te hebben.

Mac wordt behandeld met insuline. In het begin is het soms lastig om een patiënt goed in te regelen. Insuline is een hormoon en daarmee moet heel voorzichtig omgegaan worden: als er te veel insuline wordt gegeven, gaat er zó veel suiker naar de cellen dat er te weinig in het bloed overblijft en de hersenen een ernstig suikertekort krijgen. Een patiënt kan hierdoor overlijden. Bij Mac heeft het ook even geduurd voordat we hem ingeregeld hadden. Hij is zelfs een dag op de praktijk gebleven waarbij elke 2 uur zijn suiker werd gemeten (glucose-dag-curve).

Gelukkig hebben we nu de juiste dosering gevonden voor Mac!

En Mac's gewicht? Hij is in 3 weken ruim 300 gram aangekomen!

Nieuwsbrief VCHN - maart & april 2018

Patiënt van het seizoen

Giano is een Maine Coon van 4 jaar oud. Hij is ruim 8 weken geleden gediagnosticeerd met alvleesklierontsteking (pancreatitis). Hij is hiervan ontzettend ziek geweest en is ruim 1 kilogram lichaamsgewicht verloren in 1 maand. Met een intensief voedingsschema van 7 kleine hoeveelheden voeding per dag, probeerden we hem weer op de rit te krijgen. Dit werd gecombineerd met een intensieve medicijntherapie. Voorlopig is hij nog niet genezen verklaard en wordt er verder onderzoek uitgevoerd. Wij wensen hem veel beterschap!

 

Ziekte onder de loep

Epilepsie is een gevaarlijke aandoening die vooral honden treft. Epilepsie kent een hoge erfelijkheidsgraad, wat betekent dat deze ziekte voor een groot deel door genen wordt bepaald. Een epileptische aanval ontstaat typisch in rust (bijvoorbeeld in slaap). Meestal wordt deze vooraf gegaan door een periode van onrust (pre-ictale periode) waarin het dier rondjes loopt, kreunt, naar binnen en buiten wil of erg piept. Daarna ontstaat de daadwerkelijke aanval die vaak enkele seconden duurt. Het uitzicht van zo’n aanval kan erg variëren. De meeste dieren hebben een gegeneraliseerde aanval, wat betekent dat het hele lijf meedoet. Ze krijgen stuiptrekkingen, klappertanden, laten urine of ontlasting lopen en zijn buiten bewustzijn. Soms kenmerkt deze aandoening zich enkel door een epileptische aanval ter hoogte van de kop (faciale epilepsie). De snorharen trillen, oogleden sluiten zich herhaaldelijk en de oren kunnen stuiptrekkingen vertonen. Na een aanval zijn dieren vaak nog lang van de kaart (postictale periode).

Het is belangrijk om epilepsie te behandelen als de aanvallen korter op elkaar voorkomen, een aanval steeds langer wordt of de postictale periode langer of erger wordt. Bij elke epileptische aanval kan er namelijk hersenschade ontstaan. Uiteindelijk kan deze zo ernstig zijn dat een dier blijvende verschijnselen overhoudt (zoals bijvoorbeeld blindheid) of in een aanval blijft. We moeten eerst uitsluiten dat het om echte epilepsie gaat en niet om een ander probleem. Daarom wordt vaak eerst routine bloedonderzoek gedaan. Blijkt het echte epilepsie te zijn, dan kan deze worden behandeld met medicijnen. Regelmatige controle (vaak 3 weken na opstarten van therapie) is belangrijk om zeker te weten dat de ingestelde dosis de juiste is. Mocht uw dier een aanval krijgen, dan helpt het de dierenarts enorm als u deze filmt en bijhoudt hoe lang het duurt. Dat kan ons tijdens een consult extra informatie geven.

 

Wist u dat?

- Wij een nieuwe dierenarts in dienst hebben: Nathalie Leenheer-Schigt, zij doet orthopedische chirurgie
- Vestiging Den Helder vanaf 1-1-2018 gesloten is
- Vestiging Medemblik vanaf 1-2-2018 op afspraak werkt
- Vanwege antibioticumresistentie worden antibiotica enkel nog meegegeven na consult of overleg met de dierenarts

 

Beeldvorming

Katten komen altijd op hun pootjes terecht…… maar soms gaat het toch mis! Deze pechvogel had zijn scheenbeen en kuitbeen (tibia en fibula) gebroken van de linker achterpoot. Beide botten waren dwars doormidden. Uiteraard konden we deze kat niet zo laten rondlopen. Dierenarts Nathalie Leenheer-Schigt heeft via orthopedische chirurgie een pin geplaatst in het merg van het scheenbeen waardoor beide stukken weer recht tegenover elkaar te brengen waren. Het andere bot komt bijna automatisch ook goed te liggen en kan ook herstellen. 6 weken na de operatie wordt een controlefoto gemaakt om het herstel te beoordelen. Tot die tijd moet de kat zo min mogelijk bewegen om de poot rust te kunnen geven. We hopen dat de foto over 6 weken positief resultaat oplevert! Dan kan deze pechvogel weer lekker naar buiten, zolang hij maar voorzichtig doet….

 

Veel voorkomende patiënten op de praktijk

Katten kunnen slechte eters zijn. Een kat die langer dan 2 dagen niets eet, kan echter nog zieker worden. Bij katten treedt er vrij snel leververvetting op (hepatische lipidose). Het lichaam gaat vetten mobiliseren voor de energievoorziening als een kat niet eet. Deze vetten worden opgestapeld in de lever, waardoor deze minder goed gaat functioneren. Daarom dat de kat steeds zieker wordt. Met bloedonderzoek en een echo van de buik kan worden nagegaan of een kat leververvetting heeft. Vaak moeten deze katten infuus krijgen omdat ze ook slecht drinken. We geven ze ook energierijke voeding of extra glucose via het infuus. Wacht dus zeker niet te lang met contact opnemen als uw kat slecht eet!

Blaasontsteking kan soms worden veroorzaakt door blaasgruis. Blaasgruis schuurt over de blaaswand heen als zand, waardoor de blaaswand ontstoken raakt. Door de ontsteking gaan dieren vaak naar buiten om kleine plasjes te doen, soms met bloed erbij. Het gruis is echter slecht te zien in deze urine.

Onder de microscoop kunnen wij de urine bekijken en gruis diagnosticeren. Meestal is dit gruis struviet (zie foto). Dit kan worden opgelost met speciale voeding. Soms is er een struvietsteen aanwezig. Deze is te zien op een foto of echo van de buik. Als deze steen te groot is, moet het worden verwijderd met een operatie. Het kan dan voorkomen dat hij vastraakt in de penis of het te lang duurt om met voeding op te lossen. Gelukkig zien we deze stenen niet zo vaak!

Patient van de Maand - Maart 2018

Daisy is een Cocker Spaniël van bijna 9,5 jaar oud. Ze heeft al enkele jaren af en toe last van erge oorontsteking (otitis externa). Cocker Spaniëls zijn hier erg gevoelig voor vanwege hun zware hangende oren.

Daisy is 6 weken geleden op de praktijk in Anna Paulowna gekomen met opnieuw klachten van een muf ruikend oor en pijn bij aanraking van het oor. Tijdens de uitgebreide check-up werden ook de oren goed bekeken.

Er was duidelijk een erge oorontsteking aanwezig in beide oren. We hebben ze eerst goed schoongemaakt en daarna een pipet met een antibioticum en ontstekingsremmer in de oren ingebracht. Een week later kwam Daisy op controle.

Patient van de maand maart

Het linker oor zag er beter uit. Het rechter was helemaal niet opgeknapt. Er werd besloten om wat oorinhoud af te nemen (swab). Zo was het mogelijk om een kweek te maken van de bacteriën van dit oor. Hier kwam helaas een zogenaamde multi-resistente bacterie uit. We hebben Daisy met een nieuw product behandeld dat goed zou moeten werken bij deze bacterie. Ze kreeg ook nog een antibioticumzalf mee.

Twee weken later kwam Daisy op controle. Wat was het nu een andere hond! De eigenaresse vertelde dat Daisy weer erg vrolijk was, wilde spelen en weer heel goed eet. Dat geeft nog maar eens aan dat een oorontsteking als zeer hinderlijk wordt ervaren door een dier.

Daisy zwemt erg graag en dat vergroot de kans op het krijgen van een oorontsteking. Er zijn dan ook preventieve middelen meegegeven om te zorgen dat ze tóch kan zwemmen maar het risico op een oorontsteking minder groot wordt.

De toekomst zal ons leren of we dit probleem kunnen voorkomen, maar voor nu is Daisy weer een blije hond!

Per 1 febr 2018: Locatie Medemblik: Spreekuur op Afspraak

Per 01-02-2018 worden de open spreekuren in Medemblik omgezet naar 'Spreekuur op afspraak'. Graag telefonisch aanmelden via het telefoonnummer 0227-58 12 34, het nummer van ons hoofdgebouw in Middenmeer.