Patiënt van de Maand - September 2012

Golden Retriever Amber van bijna 8 loopt de laatste tijd niet zo lekker. Na het opstaan loopt ze het eerste stukje erg stijf en kreupel. Als ze wat beweging heeft gehad gaat het beter.

Op het spreekuur blijkt dat de ellebogen erg stijf zijn en moeilijk buigen. Ze kraken zelfs. Met een mooi woord noemen we dat crepitatie.

We maken een afspraak om röntgenfoto’s te maken. Op de foto’s is artrose te zien in beide ellebogen. Artrose betekent gewrichtsslijtage. Nu zie je bij slijtage niet minder maar juist meer bot op de foto. Het gewricht gaat allerlei pukkels en uitstulpingen maken die er normaal niet horen. Het lijkt wel alsof er een muis aan heeft geknaagd, zo rommelig ziet het er uit.

Bij ellebogen is er een aandoening die vooral veel bij Retrievers en andere grote honden voorkomt. Die aandoening heet elleboogdysplasie (ED). Hierbij is het ellebooggewricht niet helemaal netjes gebouwd en in combinatie met veel belasting, rennen en spelen kan het gewricht dan voortijdig versleten raken. Soms hebben honden al problemen als ze nog geen jaar oud zijn. Er kunnen stukjes kraakbeen afbreken die dan los gaan liggen in het gewricht. Vergelijkbaar met een steentje in je schoen zit.

De losse stukjes kraakbeen zijn niet zichtbaar op een  röntgenfoto, de gevolgen ervan wel.

De oplossing is dan om de losse stukjes te verwijderen uit het gewricht. Het mooiste is om dat artroscopisch te doen. Bij deze techniek worden er twee kleine wondjes in het gewricht gemaakt. Het ene gaatje wordt gebruikt voor de camera, en door het andere gaatje worden losse stukjes kraakbeen verwijderd. 

Het gewricht wordt vervolgens gespoeld en er worden medicijnen in het gewricht achtergelaten die het herstel bevorderen. Na afloop van de operatie moet Amber nog een periode rustig aan doen. Speciale voeding en aangepaste beweging bespoedigen het herstel.