Bel voor een afspraak of spoed 0227 58 12 34

Langs het zandpad achter het huisje in Drenthe lopen paarden met hun berijders. Ze lopen stapvoets. Opdracht van de manege, want het mag voor de bewoners hier niet stuiven.

Bruine paarden, witte paarden en zwarte paarden. Groot en ook enkele duidelijk meer pony-formaat. Zwart gevoet of met witte sokjes. Hoger oplopend naar een wit been. Met of zonder witte gebieden op hun hoofd… een kol of bles of sneb. Alle aftekeningen die een paard heeft, worden met naam en toenaam benoemd om zo het dier in kaart te brengen. Je zou zeggen, neem een stuk of wat foto’s. Maar nee, identificatie hangt altijd al op aftekeningen.

Een bles is een witte aftekening op de neusrug, zeg maar tot de neusgaten. Die aftekening varieert van enkele witte haren, over een streepje of zelfs streep, naar wat ze noemen de iets bredere ‘smalle’ bles en zo verder naar ‘gewone’ bles en ‘brede’ bles. Heel veel bles wordt ook wel ‘witkop’ genoemd en als dit bij een koe aan de orde is dan spreken we ook wel van een ‘blaarkop’. Zo kennen we de Groninger Blaarkop als ras. Maar ook de grote bruine Bles als schapenras.

Ze lopen langs het zandpad richting het bos hiernaast. In dat bos zijn er ook bomen die een bles dragen. Het ‘blessen van bomen’ wordt in Vlaams België schalmen of hameren genoemd en werd vroeger gedaan met een mes waarmee een strookje bast van boven naar beneden werd afgehaald. De markering was duidelijk en niet te verwijderen. Ze waren bedoeld om de houthakkers te melden dat ze geveld (neergehaald) moesten worden. Bosbeheer is kiezen en zagen…

Tegenwoordig doet men het wel makkelijker. Ze krijgen een verfvlekje. Stip, streep of kruis vertelt het verhaal. Vaak ook is de kleur een code. Rood moet dood en blauw moet zeker nog een tijdje blijven. Die wordt een toekomstboom genoemd. Klinkt wel groeizaam al zeg ik het zelf. De bomenblesser moet er verstand van hebben. Door het gebrek aan goede blessers worden er ook onervaren krachten aangenomen. Dat verschil lijk je wel te kunnen zien. Als ik door een geblest bos loop, kijk ik extra kritisch om mij heen. Een zieke boom… rood. Twee te dicht op elkaar staande exemplaren… de minste van de twee: rood. Tja. En soms denk ik, wat mis ik hier aan info. Hout is goud, dus ook de mooie bomen moeten het ontgelden. Ook als ze op een superieure plaats staan, dat je denkt, dit is nou typisch een toekomstboom.

Ik moet opbiechten dat ik ooit wel eens een rode stip heb verwijderd: God bless you!

Jan Anne Schoonhoven, dierenarts

25 juni 2019

Back to Top