Bel voor een afspraak of spoed 0227 58 12 34

Een jong konijntje kwam in de spoeddienst op de praktijk toen ze slechts 5 maanden oud was. Per ongeluk had zij het konijnenhok op haar achterpoot gekregen en meteen twijfelden de eigenaars of zij een stuk bot uit de voet konden zien steken.

Tijdens het klinisch onderzoek werd dit vermoeden bevestigd. Er is een röntgenfoto gemaakt om te zien waar de breuk exact zat en of er andere botjes ook gebroken waren. Op de röntgenfoto bleken álle middenvoetsbeentjes te zijn gebroken...

Wat nu? Na overleg met een orthopeed, werd besloten om genezing te laten gebeuren met behulp van een spalk. De open wond was wel een risico op infectie, zodat deze regelmatig gecontroleerd is. Omdat het dier zo jong is, werd er gehoopt dat herstel snel zou optreden.

Drie weken later werd de röntgenfoto herhaald. Er was wel iets herstel opgetreden, maar nog niet zo ver als dat we hadden gehoopt. De spalk is nu af en ze mag proberen de poot een klein beetje te gebruiken, maar deze jonge dame heeft nog een reisje te gaan. Gelukkig is ze sterk en groeit ze als kool en we hopen dat de genezing helemaal volgens plan zal verlopen!

Pils is een konijn van 8 jaar dat plotseling stopte met eten. Het viel ook op dat ze een dikke buik had gekregen in korte tijd. Aangezien Pils samen zit met een ander konijn, wist de eigenaresse ook niet of Pils nog ontlasting had geproduceerd. Konijnen kunnen niet lang zonder voeding (2 dagen is de regel) voordat de darmen stilvallen en ze daardoor vaak snel overlijden. Pils' eigenaar was hier gelukkig van op de hoogte en is meteen op zondag in de dienst naar ons toegekomen. Pils haar temperatuur was veel te laag en haar buik erg opgezet. Er werd besloten om een foto te nemen. Hierop bleek dat de maag gigantisch was vergroot; dit kan ontstaan als de maagwand te weinig beweegt (ileus). Gas gaat zich ophopen in de maag (of darmen) wat zeer pijnlijke krampen geeft. Hierdoor stopt het konijn met eten wat de situatie erger maakt.

Meteen is dwangvoeding opgestart, evenals pijnstilling en verschillende middelen om de darmen weer op gang te krijgen. Gelukkig kwam de eerste keutel 's nachts weer tevoorschijn! Er is ook massage van de buik toegepast. En Pils werd zo veel mogelijk gestimuleerd om te bewegen. Dit was de eerste uren erg onwennig, maar later kwam ze weer op gang. Inmiddels eet Pils als nooit te voren, ze heeft behoorlijk wat in te halen! Konijnen zijn gevoelige dieren maar laten slecht pijn zien. Gelukkig waren we er dit keer op tijd bij, mede door de scherpte van de eigenaar.

Patiënt van het seizoen

Veronica (Kaatje) is een jonge kat die 5 maanden geleden gebeten is door een hond in haar buik. Er werd een drain geplaatst om het wondvocht af te voeren, maar na een week begon alle huid af te sterven. Uiteindelijk bleef er een wond over van bijna 10x5cm. Ze is doorgestuurd naar de chirurgen van het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam. De genezing verliep moeizaam en traag, vooral omdat de wond zich ook deels in de lies bevond; een locatie die lastig rustig te houden is bij de kat, zeker bij zo’n jong dier als Kaatje. Nu 5 maanden verder, is alles eindelijk genezen! Ze kan nu weer lekker genieten op schoot zonder romper aan!

Ziekte onder de loep

Leishmania is een ziekte die rond de Middellandse Zee voorkomt en die wij steeds vaker zien in de praktijk. Deze ziekte wordt overgedragen door stekende insecten (zandvliegjes). Elk dier dat in het Middellandse Zeegebied is geweest, kan besmet worden met deze parasiet.

Leishmania is een parasiet die in de witte bloedcellen gaat zitten. Het verzwakt op deze manier het immuunsysteem van de gastheer. Dieren kunnen daardoor gemakkelijk infecties krijgen. Daarnaast lokt Leishmania een ontstekingsreactie uit (omdat het lichaam probeert deze infectie aan te vechten) waardoor er heel veel afweerstoffen in het bloed komen. Zelfs zo veel, dat deze kunnen gaan samenklonteren en deze klontjes (complexen) blijven vaak vastzitten in de kleinste bloedvaten van het lichaam (haarvaten). Omdat ze vast blijven zitten, worden de weefsels minder voorzien van bloed. Ook dat gaat het lichaam proberen op te lossen door op deze complexen te reageren. Hierdoor ontstaat een ontsteking van de haarvaatjes (vasculitis) met soms afsterven van de weefsels tot gevolg. Dit wordt vooral gezien ter hoogte van de lichaamsuiteinden in de huid, bijvoorbeeld de oortopjes, topje van de staart, maar ook in de nieren (die zitten bomvol haarvaatjes). Patiënten met Leishmania hebben dus een kans tot het ontwikkelen van blijvende nierschade.

Alle dieren met dit soort klachten van Leishmania en die uit het buitenland komen, worden hierop getest. Veel dieren worden vòòr transport naar Nederland al getest op Leishmania en meestal gezond verklaard. Echter, deze test wordt vaak enkele weken vòòr vertrek al uitgevoerd, terwijl het dier daarna nog enkele weken in het buitenland verblijft en dus nog steeds besmet kan worden! Daarnaast wordt de bloedtest voor Leishmania soms pas positief 6 maanden na infectie! Een gezond verklaard dier vòòr vertrek naar Nederland, sluit dus geen infectie uit. Dieren kunnen tot 2 à 3 jaar na infectie nog symptomen krijgen. Houdt uw dier dus altijd goed in de gaten en neem bij twijfel contact met ons op.

Wist u dat?

  • De dierenartsen in de dienst zelf ook naar de praktijk komen als er een spoedgeval is. Het kan daarom even duren voordat de dierenarts ter plaatse is in de dienst.
  • Wij tegenwoordig ook SDMA (een merker die gevoeliger is voor het opsporen van nierproblemen dan creatinine) op de praktijk kunnen bepalen.

Beeldvorming

Een ontwrichting zien we gelukkig niet zo heel vaak. Deze kat had de pech dat 1 teen ontwricht was (de 2e teen van links). Hoe ze het voor elkaar heeft gekregen, is nog een raadsel! Binnen 12 uur is de teen weer op de plaats gezet, waarna een spalk werd aangebracht om hem op de plaats te houden. Na een ontwrichting zit er soms wat bloed in het gewricht en zwelt het op, waardoor de botten na het zetten wat moeite kunnen hebben om op hun plaats te blijven zitten.

De vraag is nu of de teen goed zal blijven staan; langs het gewricht lopen ook banden (collateraalbanden) die het gewricht stabiliseren. Soms raken deze beschadigd (b.v. gescheurd of uitgerekt) waardoor ze het gewricht slecht kunnen stabiliseren. De tijd leert ons of dat bij deze kat ook het geval zal zijn.

Veel voorkomende patiënten op de praktijk

Helaas zien wij weer heel veel konijnen met madeninfectie (myasis). Dus ondanks dat het in de vorige nieuwsbrief ook reeds stond, toch nog een klein stukje tekst over myasis. Vliegen leggen eitjes in de plakkerige ontlasting die soms aan een konijn blijft hangen. Uit de eitjes komen maden die dan kunnen gaan knagen en graven in de huid. Weinig konijnen laten dit merken, behalve dat ze stil blijven zitten en minder willen eten. Als het konijn bij ons komt, worden alle maden afzonderlijk uit en van de huid geplukt en wordt het konijn goed gewassen. Het krijgt daarna pijnstillers en speciale huidcrème mee. Eigenaars zien het vaak laat en er kan dan al zo veel schade zijn, dat wij het dier niet meer kunnen redden.

Tekenpreventie is erg belangrijk, teken kunnen namelijk veel ziektes overdragen. Vooral in het buitenland zijn tekenziektes veel voorkomend, zoals in Frankrijk. Echter, door de opwarming van de aarde en de verandering van het klimaat, klimmen deze ziektes geografisch steeds meer op naar het noorden. We moeten ons dus geen illusies maken dat teken-overdraagbare-ziektes alleen in de landen om ons heen voorkomen! Voorbeelden van teken-overdraagbare-ziektes zijn de ziekte van Lyme, Anaplasma, Ehrlichia en Babesia. De ziekte van Lyme kent een heel lastige diagnose maar kan klachten geven bij dieren. Als een teek binnen 48 uur is verwijderd, is de kans op overdracht van ziektes heel klein. Teken kunnen worden opgestuurd via de TekenScanner App van Bayer. Hiermee kunt u een verzendpakket aanvragen, waarmee u de teek kunt opsturen naar het lab om deze te laten onderzoeken op ziektes. Als de teek niet besmet is, hoeft u niet bang te zijn voor ziekte bij uw dier. Indien de teek wel besmet is, is nog de vraag of overdracht ook echt heeft plaats gevonden. Bovendien geven bepaalde ziektes vrij snel klachten na infectie en als deze niet aanwezig zijn, is behandeling niet nodig. Vraag gerust bij ons aan de balie om advies omtrent tekenpreventie, er bestaan verschillende methoden en voor elk dier is er wel een te vinden!

Deze knappe dame heet Puck. Puck is een Zwitserse herder die op 12 weken leeftijd werd gediagnosticeerd met een ‘Patente Ductus Arteriosus’ (PDA). De Ductus Arteriosus is normaalgesproken een bloedvat die bij de pup als embryo in de baarmoeder voorkomt tussen de longslagader en de aorta (grootste bloedvat van het lichaam). Dit bloedvat bestaat bij het embryo omdat een embryo nog niet kan ademen en het bloed dus niet naar de longen hoeft te stromen. Zodra een pup geboren wordt en de eerste ademteug neemt, klapt dit bloedvat dicht en verschrompelt. Bij Puck is dit bloedvat blijven bestaan en krijgt dan de naam Patente Ductus Arteriosus. Gelukkig had zij geen uitwendige symptomen (zoals blauwe slijmvliezen, slechte groei of sloomheid), maar hoorden we tijdens het lichamelijk onderzoek bij de vaccinatie wel een overduidelijke hartruis. Ze is doorgestuurd naar een cardioloog en is dezelfde dag nog geopereerd. Tijdens de operatie wordt het bloedvat met hechtdraad afgesloten, zodat het bloed goed richting de longen gaat stromen.

Enkele weken na de operatie kwam Puck op controle: geen hartruis meer te horen en wat was ze een vrolijke dame! Haar hart heeft gelukkig geen permanente schade opgelopen, dus kan zij er wat dat betreft jaren tegenaan.

Patiënt van het seizoen

Bo is een Rottweiler teef van 8,5 jaar. Zij kwam op de praktijk omdat ze sloom was en probeerde te braken na het eten. Bo houdt niet van dierenartsen en laat zich dus niet graag onderzoeken. Ze werkte nu echter wel heel goed mee, dat is toch een teken dat er iets mis was. De röntgenfoto’s van Bo’s buik ziet u bij de rubriek ‘Beeldvorming’. Bo bij ons geopereerd om een groot uiteengescheurd flostouw van 700 gram uit haar maag te halen. Het gaat nu heel goed met Bo! Hopelijk houdt ze het bij hondenbrokken de komende tijd…

Ziekte onder de loep

Elleboogdysplasie is een vervelende aandoening die manken in de voorpoten geeft, vooral bij jonge honden. Helaas zijn er een aantal hondenrassen die een genetische aanleg hebben voor het ontwikkelen van elleboogdysplasie, zoals de Newfoundlander en de Berner Sennenhond.

Het ellebooggewricht bestaat uit een aantal onderdelen. Op 3 plaatsen in het gewricht spreken we van elleboogdysplasie als er afwijkingen in voorkomen. Een losse processus coronoïdeus (LPC) is een los botsplintertje wat in het gewricht zit. Die kan serieus pijnklachten met zich mee brengen. Zo'n botsplintertje is soms maar 2 mm groot, maar zelfs een langwerpige splinter in uw huid kan al een branderig gevoel geven, laat staan in een gewricht.

Op basis van röntgenfoto's kunnen we elleboogdysplasie soms goed in beeld brengen maar helaas niet altijd. Aanvullend onderzoek zoals een CT-scan biedt soms betere beeldvorming over de ernst van het botsplintertje of de eventuele kraakbeenschade in het gewricht. Als het duidelijk is dat er sprake is van een LPC dan moet de stap genomen worden om dit splintertje uit het gewricht te halen. Tegenwoordig kunnen wij dit uitvoeren door middel van een kijkoperatie in het gewricht, arthroscopie genaamd. Er worden dan 2 hele kleine gaatjes gemaakt aan de binnenzijde van de elleboog zodat de lens en een grijpertje (chirurgisch instrumentarium) het gewricht in kunnen gaan. Als het splintertje er eenmaal uit is, kunnen honden weer lopen en zijn ze vaak binnen de 3 maanden weer volledig mankvrij. Helaas biedt geen enkele operatie garantie en een gewrichtsoperatie geeft altijd risico op arthrosevorming in de toekomst, maar niets doen is helaas geen optie. Goede gewrichtsondersteuning zorgt ervoor dat uw dier weer mank en pijnvrij is en als een vrolijke hond weer rond kan huppelen.

Beeldvorming

Deze röntgenfoto’s zijn van Bo’s buik. Wat opviel op klinisch onderzoek was dat haar buik harder aanvoelde dan normaal en ook dikker leek. Reden genoeg om haar buik op de gevoelige plaat te zetten.

Aan de linkerkant ziet u nog een klein stuk borstkas. De rest van de foto is haar buik. Helemaal voorin, achter de ribbenboog, ligt de lever en een deel van de maag. De zone die afwijkend is, is aangegeven met pijlen. Deze grote circulaire witte zone is niet normaal in de buik. De vraag was of dit in de maag zit, in de darmen of een los proces in de buik is (zoals een tumor). Via echografie bleek dat dit de maag was. Deze hebben we dan ook geopend en daar kwam een grote kluwen blauw-groene flosdraden uit, vol met gras en voedsel. Niet zo gek dat Bo sloom was en probeerde te braken!

Veel voorkomende patiënten op de praktijk

De temperatuur begint weer te stijgen en daarmee worden ook een hoop parasieten weer actief! Vlooien en teken zijn vaak een ongewilde patiënt van ons op de praktijk. Vlooien komen heel het jaar voor en zoals u misschien niet zou verwachten, juist in de winter! Iedereen doet de kachel aan binnen, dieren zitten vaak dicht op elkaar thuis en zodra de vlo in huis is, zal het zich door de ideale temperatuur razendsnel kunnen voortplanten. Nu gaan de huisdieren weer naar buiten en kunnen ze gemakkelijk andere honden en katten besmetten. Vlooien dragen lintwormen over en geven bij sommige dieren erge allergische reacties (vlooienbeetallergie). Teken zijn er weinig in de winter maar ontwaken nu bij deze hoge temperaturen. Tekenbeten zijn pijnlijk en laten vaak een lokale ontstekingsreactie na. Teken-overdraagbare ziektes kunnen voorkomen bij huisdieren maar zijn zeldzaam. Als u twijfelt of uw dier ziek is of besmet kan zijn, twijfel dan zeker niet om contact op te nemen!

Past u ook goed op de konijnen! Het is gelukkig nog niet heel erg warm, maar konijnen die buiten gehuisvest zijn, zijn heel gevoelig voor het ontwikkelen van een madeninfectie (myasis). Vliegen leggen eitjes in de plakkerige ontlasting die soms aan een konijnenkont blijft hangen. Uit de eitjes komen maden die dan kunnen gaan knagen en graven in de huid van het konijn. Weinig konijnen laten dit merken, behalve dat ze stil blijven zitten en minder willen eten. Als het konijn bij ons komt, worden alle maden afzonderlijk uit en van de huid geplukt en wordt het konijn goed gewassen. Het krijgt daarna pijnstillers en speciale huidcrème mee. Eigenaars zien het vaak laat en er kan dan al zo veel schade zijn, dat wij het konijn niet meer kunnen redden.

Dus: pas op! Onze huisdieren en wijzelf worden blij van het goede weer en stijgende temperatuur, maar de parasieten dus ook! Als u vragen heeft over de bestrijding en welk middel het beste werkt voor uw dier, kunt u altijd contact opnemen.

Wist u dat?

  • Drs. Agnieszka Jonker sinds 11 april bij ons in dienst is. Zij heeft gestudeerd in Polen en werkt al 3 jaar als dierenarts, onder andere in Birmingham (UK) en in Alkmaar. Haar interesses zijn dermatologie en interne geneeskunde.
  • Drs. Nathalie Leenheer-Schigt haar specialiteit is orthopedie en orthopedische chirurgie.
Back to Top